کسانی که اینهمه باد و بروت می‌کنند و این حرفها را می‌زنند ، غرورشان به‌ مال و ثروتی است که دارند . فکر می‌کنند هر چه هست مال و ثروت است و ثروت هم دست ماست پس همه چیز دست ماست ، قدرت هم دست ماست ، پیغمبر و مهاجرین که از مکه آمده‌اند ثروتی ندارند ، ثروت مال ماست . ما همین‌قدر که جلوی این جریان اقتصادی را بگیریم ، خواه‌ناخواه متفرق می‌شوند . این غرور را از مال و ثروت پیدا کرده‌اند . بعد هم که عبدالله بن ابی‌ خود را به عنوان عزیزتر حساب می‌کند ، تکیه‌اش به قوم و فامیل و بچه‌هایش‌ است . قرآن به عنوان نصیحت به مومنین خطاب می‌کند که ای اهل ایمان ، ببینید چطور مال و ثروت و فرزندان و فامیل ، سبب غفلت و غرور و سبب نفاق‌ عده‌ای شد . مبادا این‌جور چیزها ، مانع شما و غافل‌کننده شما از خدا باشد . " « یا ایها الذین امنوا لاتلهکم اموالکم ولا اولادکم عن ذکر الله »" ای‌ اهل ایمان ثروتهای شما و فرزندان شما ، شما را از یاد خدا باز ندارد و غافل نکند آنچنانکه آنها را غافل کرده است . " « و من یفعل ذلک‌ فاولئک هم الخاسرون »" . هر کس این کار را بکند و اینچنین بشود یعنی‌ مال و ثروتش موجب غفلتش بشود زیانکار است . کلمه " خسران " به کار رفته است چون در مال ، نفع و زیان مطرح است . همین مال که عین سود است‌ ، تبدیل به زیان می‌شود . " « و انفقوا مما رزقناکم من قبل ان یاتی احدکم الموت »" برعکس ، بنای کار خودتان را بر انفاق بگذارید ، بنای کار خودتان را بر این‌ بگذارید که تا زنده هستید از مال و ثروت خودتان ، خودتان استفاده کنید . استفاده شما در این است که اینها را در راه خدا بدهید و تنها به این‌ وسیله است که مال خود را برای خود جاوید کرده‌اید .