حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٧ - فصل دوم حكمت هاى جامع نبوى

٦٧٢. الفردوس‌ از امام حسين عليه السلام، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس را كه خداوند از خوارى گناهان به عزّتِ پرهيزگارى درآورد، او را بى‌نياز گردانَد، بى‌آن كه ثروتى داشته باشد و عزيز و قدرتمندش كند، بى‌آن كه ايل و تبارى داشته باشد و از تنهايى به درش آورد، بى‌آن كه كسى با او همدم شود.

هر كس از طلب روزى خجالت نكشد، خداوند، خاطرش را آسوده مى‌كند و عيالش را تأمين مى‌كند. هر كس به دنيا بى‌رغبت شود، خداوند، حكمت را در دلش استوار مى‌سازد و زبانش را به آن گويا مى‌كند و عيب‌هاى دنيا و درد و درمان آن را به وى مى‌شناسانَد و او را سالم از دنيا به سراى سلامت (بهشت) مى‌بَرد.

٦٧٣. الأمالى، طوسى‌ به سندش، از امام حسين، از امام على عليهما السلام، از پيامبر صلى الله عليه و آله: از برترين عمل‌ها نزد خداوند عز و جل خُنَك كردن جگر سوزان [با آب‌] و سير كردن شكم‌هاى گرسنه است. سوگند به كسى كه جان محمّد به دست اوست، بنده‌اى كه خود، سير بخوابد و برادر (/ همسايه مسلمانش) گرسنه باشد، به من ايمان نياورده است.

٦٧٤. الأمالى، مفيد به سندش، از امام حسين، از امام على عليهما السلام: پيامبر خدا فرمود: «برترين عمل نزد خداوند، ايمانِ بدون ترديد، جنگ بدون خيانت در غنيمت‌

و حجّ مقبول است. نخستين واردشونده به بهشت، بنده‌اى زرخريد است كه عبادت پروردگارش را نيكو انجام مى‌دهد و خيرخواهِ آقاى خويش و مردى عفيف، خويشتندار و عابد است».