حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٩ - ٧/ ٤٥ به ارث بردن پيراهن هارون بن عمران

٧/ ٤٤ قضاوت امير مؤمنان‌

٧٥٤. الأمالى، صدوق‌ به سندش، از امام حسين عليه السلام: پيامبر خدا، بر اساس يك شاهد و سوگند، حكم داد و امام على عليه السلام هم در عراق بر اين اساس، قضاوت كرد.

٧٥٥. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌ به سندش، از امام حسين عليه السلام: دو مرد نزد امام على عليه السلام طرح دعوا كردند. يكى به ديگرى شترى فروخته و سر و پوست آن را استثنا كرده بود. سپس [خريدار] تصميم گرفته بود آن شتر را نَحر كند. امام عليه السلام حكم داد: «او (فروشنده) در شتر به اندازه سر و پوست، شريك است».

٧/ ٤٥ به ارث بردن پيراهن هارون بن عمران‌

٧٥٦. الثاقب فى المناقب‌ به سندش، از امام حسين عليه السلام: با پدرم كنار رود فرات بوديم كه پيراهنش را درآورد و در آب فرو رفت. موجى آمد و پيراهن را بُرد. امير مؤمنان، بيرون آمد كه هاتفى ندا داد: اى امير مؤمنان! آنچه را از سمت راستت مى‌آيد، بگير.

بقچه‌اى ديديم كه پيراهنى را در آن پيچيده بودند. پس پيراهن را گرفت و پوشيد. از جيبش، برگه‌اى افتاد كه در آن نوشته بود: «به نام خداوند بخشنده‌

مهربان. هديه‌اى است از جانب خداى عزيز حكيم به على بن ابى طالب. اين، پيراهن هارون بن عمران است. «اين گونه [بود] و آن را ميراث گروهى ديگر كرديم»».