حكمت نامه امام حسين - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣١ - ٥/ ٩ جلب رضايت مردم با نارضايى آفريدگار

٥/ ٩ جلب رضايت مردم با نارضايى آفريدگار

٥٧٨. الأمالى، صدوق‌ به نقل از يحيى بن ابى القاسم، از امام صادق، از امام باقر، از امام زين العابدين عليهم السلام: مردى به امام حسين عليه السلام نوشت: سَرور من! مرا از خير دنيا و آخرت، آگاه كن.

امام عليه السلام به او نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان. امّا بعد، هر كس رضايت خدا را بجويد، هر چند مردم را خوش نيايد، خداوند، امور مردم را [كه از ناحيه آنان، او را تهديد مى‌كنند] كفايت مى‌كند و هر كس رضايت مردم را با ناراضى كردن خدا بطلبد، خدا او را به مردم وا مى‌گذارد. و السلام!».

٥٧٩. الفتوح‌ پس از بيان نامه عبيد اللّه بن زياد به امام حسين عليه السلام كه از ايشان خواسته بود به حكم او و يزيد، گردن نهد: چون نامه آمد، امام حسين عليه السلام آن را خواند و به كنار افكند و سپس فرمود: «قومى كه رضايت خود را بر رضايت آفريدگار، مقدّم بدارند، رستگار نمى‌شوند».