١٩٣. كمال الدين‌ به سندش، از امام حسين عليه السلام: از اميرمؤمنان، درباره اين سخن پيامبر خدا كه: «من در ميان شما دو چيز گران‌سنگ به يادگار مى‌نهم: كتاب خدا و عترتم»، پرسيده شد كه «عترت» چه كسانى هستند؟

اميرمؤمنان فرمود: «من و حسن و حسين و امامان نُه‌گانه از فرزندان حسين، كه نهمين آنها مهدىِ ايشان و قائمِ آنهاست. آنان، هرگز از كتاب خدا جدا نمى‌شوند و كتاب خدا هم از ايشان جدا نمى‌شود تا در كنار حوض [كوثر] بر پيامبر خدا وارد آيند».

١٩٤. الصراط المستقيم‌ از امام حسين عليه السلام: پيامبر صلى الله عليه و آله به ما سفارش نمود كه امامانِ پس از او به عدد نقيبان بنى اسرائيل است.

١٩٥. كفاية الأثر به نقل از اسماعيل بن عبد اللّه، از امام حسين عليه السلام: چون خداى تبارك و تعالى اين آيه را نازل كرد: «و خويشان، نسبت به يكديگر سزاوارترند»، تأويل آن را از پيامبر خدا پرسيدم. فرمود: «به خدا سوگند، غير از شما را منظور نداشت و شما خويشان هستيد. چون درگذشتم، پدرت على به من و به جايگاهم اولويت دارد و چون پدرت درگذشت، برادرت حسن، اولويت دارد و چون حسن درگذشت، تو بدان اولى هستى».

گفتم: اى پيامبر خدا! پس از من، چه كسى نسبت به من، سزاوارتر است؟

فرمود: «پسرت على، پس از تو به جايگاهت سزاوارتر است و چون درگذشت، پسرش محمّد، به جايگاهش سزاوارتر است و چون او درگذشت، پسرش جعفر، به جايگاهش سزاوارتر است و چون جعفر درگذشت، پسرش موسى، پس از او به جايگاهش سزاوارتر است و چون موسى درگذشت، پسرش على، پس از او به جايگاهش سزاوارتر است و چون على درگذشت، پسرش محمّد، پس از او به جايگاهش سزاوارتر است و چون محمّد درگذشت، پسرش على، پس از او به جايگاهش سزاوارتر است و چون على درگذشت، پسرش حسن، پس از او به جايگاهش سزاوارتر است و چون حسن درگذشت، غيبت نهمين فرزندت واقع مى‌شود و اين نُه امام، از پشتِ تو هستند. خداوند، علم و فهم من را به آنان عطا كرد. سرشت آنها از سرشتِ من است. چرا مردمى مرا در مورد آنان آزار مى‌دهند؟ خداوند، شفاعت مرا شامل ايشان نكند!».