مى‌شود، عدل و داد اوست و اين كه هرگاه سخن بگويد، راست گويد و هرگاه حكم كند، عدالت ورزد و چون وعده دهد، وفا كند. «بگو چه كسى زينت‌هايى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده و روزى پاكيزه را حرام كرده است؟». بى گمان يوسف صدّيق، جامه ديباى زربفت پوشيد و بر پشتى‌هاى خاندان فرعون تكيه زد.

٤٣٨-- ١٨. و فضل بن سهل يا جز او از امام رضا عليه السلام درباره ويژگى زاهد پرسيد، امام فرمود: به كمتر از قوت خود بسازد، آماده مرگ است و از زندگى ملول.

٤٣٩-- ١٩. در باره سخن خداى متعال: «پس درگذر، درگذشتنى نيكو» فرمود:

يعنى درگذشتن بدون سرزنش كردن.

٤٤٠-- ٢٠. مردى را نزد مأمون آوردند كه مى‌خواست او را بكشد و امام رضا عليه السلام هم حاضر بود. مأمون به امام گفت: اى ابو الحسن چه مى‌گويى؟ امام فرمود:

خداوند در برابر نيكى عفو جز عزّت نمى‌افزايد. پس مامون از او درگذشت.

٤٤١-- ٢١. مردى مسيحى را كه با سيدّه‌اى زنا كرده بود نزد مأمون آوردند همين كه مامون را ديد مسلمان شد، پس فقيهان نظر دادند: اسلام آن چه را پيشتر كرده بود از ميان برد.

مامون نظر امام رضا عليه السلام را جويا شد. امام عليه السلام فرمود: او را بكش كه وى تا آنگاه كه عذاب را نديد اسلام نياورد.

خداوند متعال مى‌فرمايد: «و چون عذاب ما را ديدند گفتند به خداوند يكتا ايمان آورديم.»

٤٤٢٢. از يكى از ياران امام رضا عليه السلام روايت شده است كه در مرو بر حضرتش وارد شدم و گفتم: اى زاده پيامبر خدا، از امام صادق عليه السلام به ما رسيده كه فرموده است: نه جبر و نه تفويض، بلكه امرى در ميانه اين دو امر است، معنايش چيست؟ امام فرمود:

هركس بگويد كه خداى سبحان كارهاى ما را مى‌كند، سپس ما را بر آن‌