٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص

چشم تماشا (ترجمه نزهة الناظر و تنبيه الخاطر) - الحُلواني، حسين بن نصر؛ مترجم عبدالهادي مسعودي - الصفحة ١٥٣ - برآوردن نيازهاى مؤمن

٢٨٩-- ٤. چون خداى متعال حسن نيّت بنده‌اى را بداند او را در پرده عصمت بپيچد.

٢٩٠-- ٥. دل‌هايتان را با ترس از خداى متعال آكنده سازيد و اگر از آنچه خداى متعال ساخته و به سوى شما روانه كرده ناراحت نشديد، هر چه مى‌خواهيد بطلبيد.

٢٩١-- ٦. كسى جز صاحب طبع بزرگ تاب جوانمردى ندارد.

٢٩٢-- ٧. و امام باقر مى‌فرمود: چاره‌انديشى با آنچه هست، بهتر است از نشستن به انتظار آنچه نيست.

٢٩٣-- ٨. هركس با نافرمانى خدا، در پى چيزى باشد، به آنچه مى‌ترسد، نزديك‌تر مى‌شود و اميدش بيشتر از دست مى‌رود.

٢٩٤-- ٩. مبادا تكبّر ورزى كه به دشمنى و نفرت مى‌كشد و بدبختى از دريچه آن بر متكبّر درمى‌آيد و تكبّر و بزرگ‌منشى كم مى‌ماند و شتابان مى‌رود.

٢٩٥-- ١٠. با چرخاندن فكر، رأى خام پخته و استوار شود، و با درنگ و تأمّل نيكو راه به سوى مقصود هموار گردد و با فروتنى، رميده و رفته باز آيد و با گشاده خلقى زندگى پاكيزه و خرّم شود و با سكوت فراوان هيبت انسان زياد گردد و سخن معتدلانه، بزرگى آورد و با اخلاق نيكو، كارها پاكيزه شود و با به عهده گرفتن زحمات، سرورى واجب آيد و با مدارا و دوستى، دلها دوستدارت گردد و با خوش‌برخوردى، مورد ستايش قرار گيرى و با مقدم داشتن ديگران بر خود، سزاوار نام كرم گردى و با صدق و وفا، مردم از تو خشنود شوند و با وانهادن عُجب و خودپسندى، از نفرت خردمندان ايمن مانى و با ترك بيهوده‌كارى، فضيلتت كامل شود و با فروتنى بلند مرتبه گردى.

٢٩٦-- ١١. دين، عبارت است از فريضه‌اى براى همگان و واجبى بر برخى از مردمان و امرى آزاد و رها و كارى محدود و مضيّق.

«مرشد شريف ابويعلى محمّد بن حسن جعفرى طالبى‌[١] تفسيرى درباره اين پاسخ دارد كه با توفيق‌جويى از خدا آن را چنين بيان مى‌داريم:


[١]. او محدث، متكلم، فقيه و شاگرد و جانشين شيخ مفيد بوده و كتاب‌هاى متعددى از خود به يادگار نهاده است. او در سال ٤٦٣ درگذشت.( ر. ك: رجال نجاشى: ص ٤٠٤، رقم ١٠٧٠، طبقات اعلام الشيعه: ج ٥، ص ١٦٠).