گريزى نيست از سرنوشت رقم خورده، رضايت خدا، رضايت ما أهل بيت است، بر بلايى كه او داده صبر مى‌كنيم و او نيز پاداش صابران را تمام و كمال به ما مى‌دهد. پاره تن پيامبر خدا از او جدا نمى‌ماند و در حظيره‌[٢] قدس با او گرد مى‌آيد و خدا چشمان او را بدانها روشن مى‌دارد و وعده‌اش را به آنان تحقّق مى‌بخشد! هر كس در راه ما خونش را بدهد و خود را براى ديدار خدا آماده كند، كوچ كند كه من صبح فردا عازمم، ان شاء اللَّه.

٢٥١-- ٢٣. امام حسين عليه السلام از فرزدق درباره عراقيان پرسيد و او گفت: دلهايشان با تو و شمشيرهايشان با بنى اميه و عليه توست و كمك و پيروزى از جانب خداست.

امام فرمود: تو را راستگو مى‌بينم، مردم بنده مال‌اند، و دين آب دهان آنان است، تا زندگيشان بدان بچرخد نگهش مى‌دارند و چون گرفتار شوند، دينداران اندك گردند.

و در نقل ديگرى آمده است كه به فرزدق گفت: كار از پيش و پس، در اختيار خداست و پروردگار ما در هر لحظه به كارى است. اگر قضاى الهى آن گونه كه دوست داريم فرود آيد، خداوند را بر نعمتش سپاس مى‌گزاريم و از همو بر اداى شكرش يارى مى‌جوييم، و اگر قضاى الهى از اميدمان جلو گرفت، آسيبى به كسى كه نيّتش حقّ و باطنش تقوا باشد نمى‌رساند.

پس فرزدق به ايشان گفت: آرى، خداوند تو را به مطلوبت برساند و از آنچه بيم دارى كفايتت كند.

٢٥٢٤. و چون عمر بن سعد- خداوند لعنتش كند- بر او درآمد و امام عليه السلام يقين‌

[١]. مقبره مسيحيان و احتمالا جايى در آن سوى كربلاى فعلى.

[٢]. حظيره يعنى پرچين و آن جايى است محدود و حفاظت شده كه براى نگهدارى و يا خشك كردن محصول در مزارع مى‌سازند.