و هركس خداوند بهره‌اش را فراخ كند و آن را آزمايشى از سوى خداوند نبيند، خود را از چيزى‌ترسناك، ايمن پنداشته است و هركس‌خداوند روزگارى بر او سخت گيرد و آن را آزمايشى از سوى خداوند نبيند، اميد [به پاداش‌] را تباه كرده است.

و بدانيد كه كمترين حسادت براى بدن، بزرگترين بيمارى است كه از شخص حسود آغاز مى‌گردد و به فرزندان او منتقل مى‌شود و از نزديكان به دورترها مى‌رسد خداوند شما را از حسادت و بدبختى حفظ كند.

١٩١-- ٦٤. بر حاكم، لازم است كه به كارهايش رسيدگى كند و از احوال يارانش جويا شود تا نيكى نيكوكار و بدى بدكارشان بر او پوشيده نماند و هيچ يك از آنان را بدون جزا نگذارد كه اگر چنين نكند، نيكوكار سست و بدكار گستاخ شود و كار تباه گردد و عمل، ضايع.

اين گفته را ابراهيم بن عباس صولى‌[١] به شعر درآورده و سروده است:

چون نيكوكار پاداش كار خود را ببيند		و بدكار مجازات كوبنده شود
نيكوكار هرچه دارد از سر رغبت بدهد		و بدكار از سر ترس، مطيع حقّ شود