١٧٧-- ٥٠. در خطاب و سفارش به فرزندش، امام پاك‌نهاد، ابو محمّد حسن بن على- صلى اللَّه عليهما-: پسركم، روح شوق (علم) دارد و گوش علاقه، اما در فهم و فراگيرى، پافشارى مكن و عقلت را گاه آسوده بگذار كه هر عضو بدن، نياز به استراحت دارد.

١٧٨-- ٥١. اگر بر دوش‌كشندگان دانش آن را بدان‌گونه كه سزايش بود به دوش مى‌كشيدند، خدا و فرشتگان و آفريدگان باايمانش آنها را دوست داشتند اما چون براى دنيا به دوش كشيدند، منفور خدا شدند و نزد مردم خوار.

١٧٩-- ٥٢. علم بياموزيد و حلم فراگيريد كه علم، دوست مؤمن، و حلم دستيار و خرد رهنما، و نرمى برادر، و عمل همراه، و نيكى پدر، و شكيبايى سردار سپاه اوست و در نقلى ديگر: حلم، نظام‌بخش كار اوست.

١٨٠-- ٥٣. و از سخنانش به امام حسن عليه السلام: پسر عزيزم، بر خردمند است كه زمان‌آگاه باشد و زبان خويش نگاه دارد و در كار خويش بنگرد و خردمند نبايد كه جز در طلب سه چيز باشد: ترميم معاش و گامى به سوى معاد و لذّتى حلال.