٨٢٦.امام على عليه السلام : سزاوار است كه خردمند، هنگام گرفتارى، آرامش خود را حفظ كند تا زمان آن سپرى گردد ؛ چرا كه تلاش براى برداشتن پيش از موعد آن ، به تلخىِ آن مى افزايد .

٨٢٧.امام على عليه السلام : سزاوار است كه دانش آدمى، بيش از سخن گفتن او باشد و خردش بر زبانش غالب آيد .

٨٢٨.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: سزاوار است كه خردمند ، در آنچه مى جويد، نرمى و پرهيز از هرزه گويى را به كار بندد .

٨٢٩.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: سزاوار است كه خردمند، هنگام [ چشيدن] لذّت غذا ، به ياد تلخى دارو باشد .

٨٣٠.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: سزاوار است كه خردمند ، خوبى را از نادان و فرومايه و اَبله دريغ بدارد ؛ چرا كه نادان، خوبى را نمى شناسد و آن را سپاس نمى گويد ، و فرومايه ، [همچون] شوره زارى است كه چيزى در آن نمى رويد، و اَبله خواهد گفت : از ترس زبانم ، به من بخشيد .

٨٣١.امام صادق عليه السلام : سزاوار است كه خردمند، راستگو باشد تا به سخنش اعتماد شود ، و سپاس گزار باشد تا بيشتر به دست آورد .

٨٣٢.امام على عليه السلام : براى خردمند ، در هر كارى ، احسانى است و نادان ، هميشه در زيان است .

٨٣٣.امام على عليه السلام : براى خردمند، در هر كارى ، تمرينى (تجربه اى) است .