دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨٥
٧ / ٢
آنچه بر خردمند حرام است
قرآن
«بگو : بياييد تا آنچه را پروردگارتان بر شما حرام كرده، براى شما بخوانم : چيزى را با او شريك قرار مدهيد ، و به پدر و مادر احسان كنيد ، و فرزندان خود را از بيمِ تنگ دستى مكُشيد ـ ما شما و آنان را روزى مى رسانيم ـ ، و به كارهاى زشت (چه علنى آن و چه پوشيده[اش]) نزديك مشويد ، و نفْسى را كه خدا حرام گردانيده ، جز به حق مكُشيد . اينهاست كه [خدا ]شما را به [انجام دادن] آن سفارش كرده است ؛ باشد كه بينديشيد» .
حديث
٧٨٠.امام على عليه السلام : اگر خداوند از محرّمات نهى نمى كرد ، سزاوار بود كه خردمند ، از آن اجتناب ورزد .
٧٨١.امام على عليه السلام : اگر خداوند بر نافرمانى از خويش وعده عقاب نمى داد ، سزاوار بود كه به عنوان سپاس گزارى از نعمت هايش ، نافرمانى نشود .
٧٨٢.امام على عليه السلام : كمترين چيزى كه نعمت دهنده استحقاق دارد ، آن است كه با نعمت هايش نافرمانى نشود .
٧٨٣.امام على عليه السلام : خوددارى از گناهان، خوى خردمندان و از اخلاق بزرگواران است .
٧٨٤.امام على عليه السلام : خردمند، كسى است كه از گناهان دورى كند و از لغزش ها پاك باشد .
٧٨٥.امام على عليه السلام : همّت خردمند، بر ترك گناهان و اصلاح عيوب است .
٧٨٦.امام على عليه السلام : خرد ، از زشتى ها باز مى دارد و به خوبى ها فرمان مى دهد .