٧٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ هنگامى كه از ايشان در مورد خرد سؤال شد ـ: [ خرد، ]عمل به طاعت خداست. به راستى كه عمل كنندگان به دستورهاى خداوند ، همان خردمندان اند .

٧٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خداوند پيروى كن تا خردمند ناميده شوى، و از او نافرمانى مكن كه نادان ناميده مى شوى .

٧٧٦.امام على عليه السلام : خردمند ، آن است كه در مسير اطاعت از پروردگار ، هوسش را نافرمانى كند .

٧٧٧.امام على عليه السلام : اگر خداوند سبحان ، به طاعت خود ترغيب نمى كرد ، سزاوار بود كه به اميد دستيابى به رحمت او ، اطاعت شود .

٧٧٨.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: بر خردمند است كه به حكمت ـ كه خردش را زنده مى دارد ـ بيشتر دل بسته باشد تا به غذايى كه جسمش را زنده مى دارد .

٧٧٩.امام على عليه السلام : بندگان خدا ! تقوا پيشه كنيد ؛ تقواى خردمندى كه انديشه، دلش را مشغول داشته، و ترس، بدنش را ناتوان كرده، و شب زنده دارى ، خواب اندكش را ربوده، و اميد ، او را به تشنگىِ (روزه) روزانه وا داشته، و زُهد، شهوت هايش را ميرانده، و ياد خدا زبانش را به حركت در آورده است و ترس را براى امان يافتن خود، پيش داشته، و از خيالات، در راه روشن ، دورى گزيده و نزديك ترين راه رسيدن به مقصد را انتخاب كرده است و دام هاى فريب، او را گرفتار نساخته اند و امور مشتبه بر او پنهان نگرديده است ، [ و اين همه] در حالى است كه بر خوشىِ بشارت و آسايش نعمت ، در خوش ترين خواب و آسوده ترين روز، دست يافته است . [ چنين شخصى] از گذرگاه دنيا به شايستگى گذر كرده و توشه آخرت را با خوش بختى پيش فرستاده ، و به خاطر ترس [ بر از دست دادن مهلت ها ]پيش دستى كرده و بر فرصت ها چنگ انداخته ، و به جستجو رغبت نشان داده و به حالت گريز پيش رفته ، و در امروز، فردايش را پاييده و پيشاپيش ، خود را نگريسته است . [براى او] بهشت به عنوان پاداش و بخشش ، و آتش، براى كيفر است ، و خداوند، به عنوان انتقام گيرنده و يارى رساننده، و قرآن به عنوان حجّت و مدّعى، كافى است .