٧٤٥.امام على عليه السلام : از دنيا بگريزيد و دل هايتان را از آن باز داريد؛ زيرا دنيا، زندان مؤمن است . بهره او از آن كم است، خردش بدان معيوب مى گردد ، و نگاهش در آن، ناتوان است .

٧٤٦.امام على عليه السلام ـ در توصيف اهل دنيا ـ: چارپايانى اند به آخور بسته شده (/ناهوشيار) ، و ديگرانى كه خرد خود را گُم كرده اند و در ناشناخته ها گام نهاده اند .

٧٤٧.امام على عليه السلام ـ خطاب به يارانش ـ: اُف بر شما كه از نكوهشتان ، به ستوه آمده ام! اين رواست كه شما به زندگى دنيا به جاى آخرت ، خشنود باشيد و به زبونى به جاى عزّت ، تَن دهيد ؟! چون شما را به جهاد با دشمنتان فرا مى خوانم ، چنان چشمانتان گِرد مى شود كه گويا دچار سَكَرات مرگ شده ايد و از غفلت ، مست گرديده ايد . باب فهم سخنانم ، بر شما بسته شده است . از اين رو ، به سرگردانى دچاريد ، و گويى خردهايتان چنان آفت زده است كه توان انديشيدن نداريد .