٣٩١.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: از سخن كسى خشنود مباش، مگر آن كه از كارش خشنود گردى ، و از كار كسى خشنود مباش ، مگر آن كه از خرد او خشنود شوى ، و از خرد كسى خشنود مباش ، مگر آن كه آزرمِ او را بپسندى ؛ چرا كه آدمى از بزرگوارى و پستى ، تركيب يافته است . اگر آزرمْ قوى شود ، بزرگوارى تقويت مى گردد و اگر آزرمْ ضعيف شود ، پستى ، قوى مى گردد .

٣٩٢.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: ملاك خردمندى و مكارم اخلاقى ، عبارت است از : آبرودارى ، پاداش دادن در برابر واجبات ، احسان نمودن ، وفاى به عهد ، و پايبندى به تعهّدات .

٣٩٣.امام حسن عليه السلام : آن كه خردمند نيست، باادب نخواهد بود .

٣٩٤.امام حسن عليه السلام ـ هنگامى كه از ايشان درباره خردمندى پرسيده شد ـ: [يعنى] غم ها را جرعه جرعه نوشيدن تا به فرصت ها دست يافتن .