توحيد از ديدگاه عقل و نقل
 
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

توحيد از ديدگاه عقل و نقل - كريمی، جعفر؛ فرقانی، قدرت الله - الصفحة ٧٤

زيورآلات گوناگون در آن و منبع عمده آب‌هاى روى زمين بودن از جمله منافع بى‌شمار آن است. قرآن كريم مى‌فرمايد: او كسى است كه دريا را مسخّر (شما) ساخت تا از آن، گوشت تازه بخوريد و زيورى براى پوشيدن (مانند مرواريد) از آن استخراج كنيد و كشتى‌ها را مى‌بينى كه سينه دريا را مى‌شكافند تا شما از فضل خدا بهره‌گيريد تا شايد شكر نعمت‌هاى او را به‌جا آوريد. «١» امام صادق عليه السلام به مفضّل مى‌فرمايد: اگر خواستى وسعت حكمت آفريدگار و كوتاهى علم مخلوقات را بدانى، به آن‌چه در اقيانوس‌ها از انواع ماهيان و جنبندگان آب و صدف‌هاست نظر كن؛ انواعى كه شماره ندارند و منافع آن، تدريجاً بر اثر حوادثى كه پيش مى‌آيد، براى بشر روشن مى‌گردد. «٢» ٨- كوه‌ها و منافع آنها كوه‌ها با قامت برافراشته و منافع سرشار خود، يكى ديگر از شگفتى‌هاى جهان آفرينش است كه مظهر قدرت و حكمت آفريدگار هستى به‌شمار مى‌رود. برخى از منافع بى‌شمار كوه‌ها عبارت است از: تأمين و حفظ آرامش زمين، تعديل و تصفيه هوا، وسيله نزول برف و باران، مخزن نگهدارى آب‌ها در زمستان، جارى شدن نهرها و چشمه‌ها در بهار و تابستان از آن، منبع انواع معادن و گياهان و ديگر بركات گران‌بها. حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «تخته سنگ‌هاى بزرگ سخت و تپّه‌هاى بلند و كوه‌هاى آن را آفريد و آنها را در جاى خود استوار نموده، در قرارگاهشان نگاه‌داشت. سرهاى آنها در هوا بالا رفته و بيخ‌هايشان در آب فرو رفته است. آن كوه‌ها را از زمين‌هاى هموار و پست، بلند گردانيد و بيخ‌هايشان را در زمين اطرافشان و جاهايى كه برقرار هستند فرو برد. پس سرهاى آن كوه‌ها را بسيار بلند نمود و بلندى آنها را به‌اطراف كشاند و آنها را بر روى زمين، ستون قرار داد و در آن فرو برد، به‌طورى كه ميخ‌هاى زمين گرديدند. پس زمينِ متحرّك ساكن شد از اين‌كه اهل خود را بجنباند يا با بارش، (در آب) فرو رود يا از جايى به جايى برود.» «٣»