زايمان فرا رسد و او متولد گردد. (سپس مراحل رشدش را در دنيا طى كند.) آيا انواع تدبير كه در اين حالات گوناگون انسان به‌كار مى‌رود، ممكن است بدون مدبّر باشد؟» «١» ٣- شير مادر؛ غذاى آماده كودك‌ نوزاد انسان در آغاز تولّد، قدرت استفاده از غذاهاى سخت و سنگين را ندارد. از اين رو، دست قدرت آفرينش، غذاى مخصوصى به نام «شير»، براى او آماده ساخته و در حقيقت، همان خون‌هاى بدن مادر، كه در دوران جنينى مورد استفاده او بود، توحيد از ديدگاه عقل و نقل ٥٦ ٩ - دستگاه قلب و گردش خون ..... ص : ٥٦ با يك دگرگونى وسيع و سريع، به شكل شير در مى‌آيد و تا مدّت لازم، به عنوان كامل‌ترين غذا، مورد تغذيه او قرار مى‌گيرد و اين خود نشانه‌اى ديگر از حكمت آفريننده انسان و جهان است. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: «وَ جَعَلَ اللَّهُ تَعالى‌ ذِكْرَهُ رِزْقَهُ فى‌ ثَدْىِ امِّهِ فى‌ احْداهُما طَعامُهُ وَ فِى‌الْاخْرى‌ شَرابُهُ حَتَّى اذا رَضَعَ آتاهُ اللَّهُ فى‌ كُلِّ يَوْمٍ بِما قُدِّرَ لَهُ مِنَ الرِّزْقِ» «٢» خداوند تبارك و تعالى، روزىِ طفل را در پستان‌هاى مادرش قرار داده؛ در يكى از آنها غذا و در ديگرى آشاميدنى اوست. تا آنگاه كه كودك شيرخواره باشد، هر روز به مقدارى كه براى او روزى مقدّر كرده، خداوند به او مى‌دهد. ٤- هماهنگى عمومى در اعضاى بدن‌ در وجود انسان، اعضا و جوارح گوناگونى مانند چشم، گوش، دست، پا و غير اينها قرار داده شده كه هر كدام گوشه‌اى از نيازهاى انسان را برآورده مى‌سازد. قرار گرفتن هر كدام از آنها در جايگاه مناسب خود، آفرينش تعداد لازم با كيفيت زيباى آنها و وجود هماهنگى عمومى در ميان مجموعه دستگاه‌هاى بدن انسان، هر يك نشانه‌هايى روشن از تدبير الهى در آفرينش انسان است. حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: خداوند براى بهره بردن شما از شنوايى، دو گوش آفريده تا آن‌چه را كه لازم است، حفظ كنند و دو چشم قرار داد تا از تاريكى رها گرديده، بينا شوند و هر عضو ظاهرى را در بردارنده اعضا