يُشْرِكُونَ» «١» توحيد از ديدگاه عقل و نقل ٤٦ برهان حدوث در روايات ..... ص : ٤٥ هنگامى كه سوار بر كشتى شوند، خدا را با اخلاص مى‌خوانند، اما هنگامى كه خدا آنان را به خشكى رساند و نجات داد، باز مشرك مى‌شوند. البته فضيلت واقعى در آن است كه انسان با انجام عبادات شرعى و سير و سلوك در راه حق، موانع و حجاب‌هاى كشيده شده بر فطرت را در حال اختيار، بردارد و به اين چراغ برافروخته الهى در درون جانش توان نورافشانى بدهد. تفاوت معصومان با غير آنها نيز در همين است كه آنان نگذاشته‌اند غفلت‌ها و گناهان حجابى بر فطرتشان بيفكند و به همين دليل، هميشه به معبود و معشوق حقيقى خود توجه داشته و او را مشاهده مى‌كرده‌اند. شاهد اين مطلب آنكه حضرت على عليه السلام در پاسخ اين پرسش كه آيا خدايت را ديده‌اى، فرمود: «ما كُنْتُ اعْبُدُ رَبّاً لَمْ ارَهُ» «٢» پروردگارى را كه نديده‌ام، پرستش نمى‌كنم.