برعهده دارد و كوچك‌ترين وقفه در كار آن موجب خطر مرگ مى‌شود. اين دستگاه، تمام سلول‌هاى بدن را شست و شو مى‌دهد و مواد دفعى و زايد آنها را دريافت مى‌دارد و به اين وسيله، وظيفه تأمين بهداشت و نظافت بدن را نيز انجام مى‌دهد. مركز اين دستگاه، عضوى است به نام «قلب» كه داراى ساختمان پيچيده و بسيار دقيقى مى‌باشد و به لحاظ اهميتى كه دارد، در جايگاهى محفوظ و محكم از بدن قرار داده شده است. اين تلمبه كوچك با وزن ٢٥٠ گرم، در هر دقيقه ٧٠ بار مى‌زند. پس در هر ساعت ٢٠٠، ٤، در هر ٢٤ ساعت ٨٠٠، ١٠٠ مرتبه، در هر سال ٠٠٠، ٧٩٢، ٣٦ بار و در عمر متوسط ٥٠ سال ٠٠٠، ٦٠٠، ٦٣٩، ١ بار كار مى‌كند. تلمبه پرقدرت قلب، خون را ظرف ٣٠ ثانيه، در طول ٠٠٠، ١٠٠ كيلومتر از مويرگ‌هاى بدن به پيش مى‌برد و در هر دقيقه، دو مرتبه تمام خون بدن را به خود جذب مى‌كند، سپس با فشار، آن را در مسافت مزبور، جارى مى‌سازد. «١» آيا آفرينش چنين دستگاه دقيق و منظّمى با كيفيّت شگفت‌آور، جز از سوى خالقى حكيم، ممكن است؟