خلاصه‌ توحيد در الوهيت به‌معناى اعتقاد به اين است كه كسى جز خدا سزاوار پرستش نيست و اين نتيجه طبيعى اعتقاد به ربوبيت تكوينى خداوند است. توحيد در عبادت آن است كه انسان از نظر عمل، در مقابل هيچ موجودى جز اللّه پرستش و كرنش ننمايد. دعوت به پرستش خداى يگانه و مبارزه با هر نوع شرك، جزو اصول اساسى دعوت تمامى پيامبران الهى در هر زمان بوده وآنان پيوسته براى تحقق يكتاپرستى و نابودى شرك تلاش‌نموده‌اند. توحيد در اطاعت يعنى، تنها كسى كه شايستگى و لزوم اطاعت دارد خداوند است و آنچه بايد هدف باشد، كسب رضاى او و امتثال فرمان‌هاى اوست. پيروى و اطاعت از دستورات پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام در حقيقت، اطاعت از احكام الهى بوده و منافاتى با توحيد در اطاعت ندارد؛ زيرا اطاعت آنان با اذن خدا و در مسير اجراى دستورات اوست. پرسش‌ ١- تفاوت توحيد در الوهيت و توحيد در عبادت را توضيح دهيد. ٢- يك آيه از قرآن كه بيانگر سيره هميشگى پيامبران الهى در دعوت بر يكتاپرستى است، بنويسيد. ٣- توحيد در اطاعت را با دليل آن شرح دهيد. ٤- آيا اطاعت از پيامبر عليه السلام و امامان معصوم عليهم السلام با توحيد در اطاعت منافات دارد؟