درس هفتم: اقوام مختلف ايران و پيوندهاى اجتماعى‌ اقوام مختلف ايران‌ از آغاز سكونت انسان در فلات ايران، بيش از صد هزار گذشته است. ولى از سرنوشت انسانهاى ساكن اين مرز و بوم تا پيش از ورود آرياييها اطلاع دقيق در دست نيست. اعتقاد بر اين است كه امكان دارد ورود آرياييها از ناحيه «پامير» در آسياى مركزى صورت گرفته كه تا قرن هشتم قبل از ميلاد ادامه داشته است. آرياييها با ورود به ايران به نابودى و تار و مار كردن جمعيّت بومى ايران پرداخته و به تحكيم موقعيّت خود در اين سرزمين ادامه دادند و امپراتوريهاى متعددى تشكيل دادند. «١» آرياييها از نژادهاى متعددى تركيب شده بودند كه مهمترين آنها مادها و پارسها هستند، ولى غير از اين طايفه‌ها، اقوام ديگرى نيز وارد ايران شدند كه بر اثر آميختگى خود با آرياييها كشورى به نام ايران را بنيان نهادند. اين اقوام عبارت بودند از: تركمنان، ترك زبانان، لرها، عرب زبانها و بلوچها.
در دوران حكومت پادشاهان مختلف، سياست اختلاط نژادها دنبال شد و بر اثر كوچهاى اجبارى نژادها به نقاط ديگر اين حركت ميسر گرديد، كه از آن جمله، كوچ اجبارى كردها به سرحدّات شمالى خراسان در زمان شاه عباس صفوى «٢» و يا مهاجرت اهالى شام به خراسان است كه امروزه به ايل شاملو شهرت دارند. با توجه به اينكه اين اقوام در دورترين نقاط ايران پراكنده‌اند، ضرورى است مختصرى درباره آنها توضيح‌