مهم اين استان هستند. جمعيت اين استان طبق سالنامه آمارى در سال ١٣٧٥ ٨٩٦/ ٢٤١/ ٢ نفر بوده است. «١» استان گيلان بعد از استان تهران بيشترين حد تراكم جمعيّت را داراست كه اين امر به علت آب و هواى مساعد، زمينهاى حاصلخيز، آبهاى فراوان و امكانات كشاورزى و ارتباطى مى‌باشد. حدود ٤٤ درصد از مردم گيلان در امر كشاورزى، ٢٥ درصد در بخشهاى توليدى و تجارى و بقيه در امور خدماتى مشغول فعاليت هستند. اين استان مهمترين مركز توليد برنج و چاى كشور محسوب مى‌شود.
٣- استان مازندران‌ استان مازندران با وسعتى برابر ٤٦٦٤٥ كيلومتر مربع، يازدهمين استان كشور از لحاظ مساحت محسوب مى‌شود. اين استان در شمال ايران و در ساحل جنوبى و شرقى درياى خزر قرار گرفته و قسمتى از آن در همسايگى تركمنستان است. استانهاى خراسان، سمنان، تهران، قزوين و گيلان از همسايگان اين استان به شمار مى‌روند. از شهرهاى مهم آن مى‌توان گرگان، بابل، آمل، قائم شهر، رامسر و گنبد را نام برد.
جمعيت استان در سال ١٣٧٥، ٢٩٦/ ٠٢٨/ ٤ نفر برآورد شده است. مركز استان شهر سارى است. استان مازندران يكى از استانهاى با اهميّت در زمينه كشاورزى است.
برنج، پنبه، دانه‌هاى روغنى، گندم، جو، چاى و توليد مركبات از جمله توليدات عمده كشاورزى استان مى‌باشد.
٤- استان مركزى‌ استان مركزى با مساحت ٢٩٥٣٠ كيلومتر مربع در جنوب استان تهران قرار گرفته و با استانهاى قزوين، قم، همدان، اصفهان، لرستان و تهران همسايه است. جمعيت اين استان طبق آمارگيرى سال ١٣٧٥ كشور ٨١٢/ ٢٢٨/ ١ نفر بوده است. «٢» مركز اين استان شهراراك است و شهرهاى ساوه، خمين، محلات، سربند، تفرش، دليجان و آشتيان از شهرهاى اين استان مى‌باشد. استان مركزى به علت وجود صنايع سنگين متعدد