قاره آمريكا در سال ١٤٩٢ م و آشنايى وى با استعمال توتون توسط سرخ پوستان آن سرزمين، مردم ساير كشورها با توتون و تنباكو آشنا شدند. هر چند تاريخ دقيقى از ورود توتون به ايران در دست نيست، ولى آنچه در تاريخ اين گياه آمده، بذر آن در سال ١٢٩٢ هجرى شمس از تركيه به ايران آورده شد. استانهاى گيلان و مازندران به خاطراعتدال آب و هوايى، شرايط مساعد كشت توتون و تنباكو را- مانند چاى- دارا بودند. «١» موانع موجود در خودكفايى محصولات كشاورزى‌ الف- مشكلات توليد محصولات كشاورزى:
از آنچه در مباحث توليدات عمده كشاورزى مطرح شده به نظر مى‌رسد كه توليد محصولات كشاورزى در سطح پايينى قرار داشته است. اين امر موجب شده كه سالانه، مقدار قابل توجهى ارز براى واردات كشاورزى اختصاص يابد. بعلاوه، كاهش توليدات، سبب مهاجرت روستائيان به شهرها مى‌شود. بنابراين، بررسى علل اين كمبودها و ارائه راه حلهاى مناسب، مى‌تواند تا حدودى راهگشا باشد.
١- محدوديت سطح زير كشت‌ با وجود وسعت ايران (١٦٤٨١٩٥ كيلومتر مربع) تنها ٥/ ١٠ ميليون هكتار آن زير كشت قرار دارد كه از اين مقدار نيمى زير كشت ديم و نيمى ديگر زير كشت آبى است.
اين رقم با در نظر گرفتن رشد جمعيّت در ايران نمى‌تواند جوابگوى نيازهاى مردم از نظر غذايى باشد. بنابراين شناسايى خصوصيّات خاك، نوع محصول مناسب و تأمين آب كافى مى‌تواند گامى به سوى خودكفايى كشاورزى و رهايى از وابستگى باشد.
٢- مشكلات آب در كشاورزى‌ كشاورزى در ايران، به دليل كمى ميزان بارندگى، از كمبود آب بشدّت رنج مى‌برد، زيرا در مهار آبها نيز بطور كامل موفقيتى حاصل نشده است. از اين رو ايجاد سدها، بندها و شبكه‌هاى آبيارى مكانيزه، مى‌تواند جهت رفع كمبود آب مؤثر باشد.
٣- كمبود توليد در واحد سطح‌ با توجه به نقش مؤثر تكنولوژى در كشاورزى، هنوز در ايران آن گونه كه بايد، از