تركستان، تمامى دره سند در شمال شرقى و شرق فلات ايران بود. «١» در اين زمان كشور به صورت امپراتورى اداره مى‌شد و قسمتهاى كوچكتر و مجزا قرار داشت. اين وضع تا قبل از برقرارى حكومت مشروطه در ايران ادامه داشت.
اولين تقسيمات كشورى در ايران به صورت مدون و نوين در سال ١٢٨٦ ه. ش در قالب اصل سوّم متمم قانون اساسى شكل گفت. ايران، بعد از گذشت يك سال از اين تاريخ به پنج ايالت آذربايجان، فارس، خراسان، كرمان و بلوچستان تقسيم شد كه به چند ولايت تقسيم مى‌شد و به وسيله يك حاكم اداره مى‌گريد. هر ولايت نيز به چند بلوك تقسيم مى‌شد كه هر يك به وسيله نايب الحكومه اداره مى‌شد. «٢» تقسيمات يادشده تا سال ١٣١٦ ه. ش با تغييرات جزئى ادامه داشت تا اينكه در اين سال با تصويب قانون جديد توسط مجلس به نام «قانون تقسيمات كشور»، ايران به ده استان و ٤٩ شهرستان تقسيم شد تعيين بخشها و دهستانها به عهده وزارت كشور گذاشته شد.
بعدها با تصويب قانونى توسط مجلس شوراى ملّى در سال ١٣٣٩ ه ش واحدى به نام فرماندارى كل به تقسيمات كشور اضافه گرديدذ ك بر اين اساس مقرر شد فرماندار كل مانند استاندار تابع حكومت مركزى باشد. ايران با توجه به اين تغييرات در سال ١٣٤٠ ه. ش داراى سيزده استان و پنج فرماندارى كل بوده است اين رقم در سال ١٣٥٠ ه. ش به چهارده استان، هشت فرماندارى كل و ١٥١ شهرستان افزايش يافت.
ايران با توسعه شهرنشينى و رشد جمعيّت در كشور، در حال حاضر بر اساس آخرين تقسيمات كشورى داراى ٢٦ استان، ٥٩١ شهر، ٢٤١ شهرستان، ٥٩١ بخش، ٢١٩١ دهستان است. استان توسط استاندار، شهرستان توسط فرماندار، بخش زير نظر بخشدار و دهستان توسط دهدار ادار مى‌شود.