سال به حد استاندارد مى‌رسد.
٢- ماهيهاى خاويارى «١»: مانند ازون‌برون، سوروگا، شيب‌ماهى، ناس‌ماهى و فيل‌ماهى.
خاويار ايران در دنيا شهرت بسزايى دارد. عواملى باعث كاهش ميزان ماهيان درياى خزر در سالهاى اخير شده، كه عبارتند از:
١- آلودگى دريا توسط سموم دفع آفات نباتى و ضايعات كارخانجات حاشيه رودخانه‌هاى آبريز به دريا.
٢- عدم توجه كافى به تكثير مصنوعى ماهيان. تأسيس پروژه جديدى در اطراف سفيدرود و پرورش و تكثير حدود ٥/ ٣ ميليون بچه‌ماهى، گامى مثبت در جهت ازدياد نسل ماهى تلقى مى‌شود.
٣- راه نداشتن درياى خزر به اقيانوسها و ساير درياهاى بزرگ، اين نقيصه سبب عدم مهاجرت آبزيان از اقيانوسها و درياها به درياى خزر شده است و در جهت كاهش ماهيان درياى خزر نقش مؤثرى داشته است. «٢» ايجاد طرحهاى رفع آلودگى آبها، جلوگيرى از ورود فاضلاب كارخانجات به دريا، افزايش تكثير بچه‌ماهى، راه‌حلهايى مناسب و ضرورى براى رفع موانع بالا مى‌باشد.
ب- ماهيگيرى در درياى عمان و خليج فارس‌ سازمان شيلات جنوب كه تا سال ١٣٤٢ تابع شيلات شمال بود، با مركزيت بندرعباس از اين سال بطور مستقيم شروع به فعاليت كرد. شيلات جنوب ابتدا تابع وزارت جنگ و سپس زير نظر وزارت كشاورزى قرار گرفت و بعد از پيروزى انقلاب اسلامى تابع وزارت جهاد سازندگى شد.
ماهيان جنوب به دو گروه دسته‌بندى مى‌شوند:
١- ماهيان خوراكى: مانند ماهى ساردين، هاور، حلوا، قباد، شيرماهى، هامور،