در صنايع سبك مورد استفاده قرار مى‌گيرد و به صورت كالاهاى نهايى در مى‌آيد. اين صنايع جزو صنايع كليدى و مادر كشور به شمار مى‌آيد و كشورى را كه در اين صنايع پيشرفت قابل ملاحظه‌اى داشته باشد كشور صنعتى گويند.
صنايع سنگين در ايران شامل صنايع ذوب فلزّات، نفت و گاز و پتروشيمى مى‌باشد.
از آنجا كه در درس دوازدهم از صنعت نفت و گاز و پتروشيمى سخن به ميان آمد، در اين قسمت تنها صنايع ذوب فلزات مورد بررسى قرار مى‌گيرد.
صنايع ذوب فلزات‌ الف- ذوب آهن:
ذوب آهن از جمله صنايعى است كه ستون فقرات رشد صنعتى محسوب مى‌شود، زيرا صنايعى چون صنعت اتومبيل‌سازى، ماشين‌آلات كشاورزى، صنايع وسائل خانگى، صنعت ساخت انواع مخزن، صنايع لوله‌سازى، اسكلت‌سازى، رادياتورسازى، شبكه و كانتينرسازى، ساخت بدنه ماشين‌آلات سنگين (تريلى) تانك و غيره، همه و همه از اين صنعت تغذيه مى‌شوند. بنابراين استقلال صنعتى بدون توسعه و رشد صنعت ذوب‌آهن، امرى ناموفق خواهد بود.
ذوب آهن اصفهان: كارخانه ذوب‌آهن اصفهان با استفاده از معادن سنگ آهن بافق- چغارت و زغال سنگ كرمان و البرز به روش كوره بلند و به ظرفيّت ٥٥٠ هزار تن با انعقاد قراردادى بين ايران- روسيه در سال ١٣٤٦ ه. ش به امضا رسيد. بهره‌بردارى از ذوب‌آهن اصفهان با توليد ٣٨٤ هزار تن فولاد در سال ١٣٥١ ه. ش شروع شد. سرانجام طرح توسعه كارخانه ذوب آهن اصفهان با ظرفيّت پيش‌بينى شده ٥٥٠ هزار تن با ساخت كوره بلند دوم (شروع در سال ١٣٥٢ ه. ش) در سال ١٣٦٢ به پايان رسيد و مورد بهره‌بردارى قرار گرفت. «١» با راه‌اندازى كارخانه مزبور سالانه مقادير زيادى ارز كه براى واردات محصولات آهن، چدن و فولاد به خارج پرداخت مى‌شد، صرفه جويى گرديد.
مجتمع فولاد اهواز: با ادغام شركت ملّى ذوب‌آهن ايران و شركت ملّى صنايع فولاد