جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران - خدادادی، اسماعیل - الصفحة ١٦٩
تعطيل گرديد. كارخانه مذكور دوباره در سال ١٣١٠ ه. ش شروع به كار كرد.
كارخانجات قند و شكر در سال ١٣٥٩ در حدود پانصد هزار تن قند و شكر توليد كردهاند. «١» در حال حاضر بيش از ٣٨ كارخانه قند دولتى و خصوصى و كارخانههاى تصفيه شكر در داخل كشور مشغول فعاليّت هستند.
٢- صنايع آردسازى و شالىكوبى در گذشته، تهيه آرد با آسيابهاى آبى و بادى انجام مىشد كه از مرغوبيت خوبى برخوردار نبود. بعد از ايجاد سيلوهاى مدرن در نقاط مختلف كشور، آسيابهاى الكتريكى مدرن در ايران نصب شد كه علاوه بر تهيه نان، در كارخانههاى بيسكويتسازى و رشته و شيرينىپزى و غيره نيز مورد استفاده قرار مىگيرد. در سالهاى اخير تعداد زيادى از اين كارخانهها در كشور راهاندازى شده است.
برنجكوبى (جداسازى برنج از شلتوك) كه در قديم از آبدنگ، با وقت زياد انجام مىشد، بعد از سال ١٣١٠ با راهاندازى كارخانههاى متعدد در كشور، به آسانى صورت مىگيرد. اكنون تعداد زيادى از كارخانههاى شالىكوبى در كشور وجود دارد كه بيشتر در دو استان گيلان و مازندران است.
٣- صنعت چاى چاى از جمله محصولات غذايى است كه مورد مصرف بيشتر مردم كشورمان است. چاى در مناطق گيلان و مازندران كشت مىشود. كارخانههاى چاى متعددى در مناطق مذكور جهت عمل پلاس، مالش، تخمير و خشك كردن وجود دارد. با اين وجود، سالانه مقاديرى چاى از خارج وارد مىشود.
٤- صنعت روغنسازى روغن نباتى جهت برآوردن نيازهاى كشور از لحاظ مواد چربى، جايگاه خاصى دارد. روغن از گياهان روغندار مانند پنبهدانه، زيتون، كرچك، كنجد و سويا به دست مىآيد، مصرف بالاى روغن نباتى در كشور، افزايش اين نوع كارخانجات را در سطح كشور مىطلبد.