پانزده ميليون نفر رسيد، يعنى در طول ٦٥ سال، دو برابر شد. اين در حالى است كه در سال ١٣٥٠ جمعيّت ايران به سى ميليون نفر رسيد، يعنى در حدود ٢٥ سال، جمعيّت ايران به دو برابر افزايش يافت. «١» جمعيّت كشور در سال ١٣٧٠ به بيش از شصت ميليون نفر رسيد، يعنى بعد از بيست سال دو برابر شده است. اگر نرخ رشد جمعيّت اين گونه افزايش يابد، رقم به دست آمده براى كشورمان هشدار دهنده خواهد بود.
علل عمده افزايش جمعيّت در ايران‌ در مورد علل عمده افزايش جمعيّت در ايران مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:
١- فرهنگ و سطح سواد «٢»: اكثريت مردم ايران فرزند را عصاى دست و دادرس زمان پيرى دانسته و هر دو جنس (پسر و دختر) را مورد تأكيد قرار مى‌دهند.
٢- تركيب جمعيت از حيث روستانشينى و شهرنشينى:
كه روستايى نيازمند به فرزند بيشتر براى برداشت، زراعت كار و كشاورزى و ... مى‌باشد.
٣- عدم آموزش كافى دولتى جهت كنترل جمعيّت.
پيش بينى‌هاى جمعيّتى نشان مى‌دهد كه در سال ١٣٨٦ جمعيّت كشور به حدود ١٠٠ ميليون نفر خواهد رسيد. همچنين در آن سال، حجم نيروى كار كشور به ٢٤ ميليون نفر خواهد رسيد. رشد سريع جمعيّت كشور نيازهاى اصلى مردم را افزايش داده، تقاضاى خوراك، مسكن، انرژى، خدمات آموزشى و بهداشتى را در ابعادى باور نكردنى وسعت مى‌بخشد.
البته مسؤولان كشور اسلامى ايران، با توجه به مشكلاتى كه افزايش سريع و بى‌رويه جمعيّت به دنبال خواهد داشت، چاره جويى كرده‌اند كه نمونه آن را در افزايش سرمايه‌گذارى در آموزش و پرورش و اتخاذ سياست كنترل جمعيّت و توجه بيشتر به كيفيّت جمعيّت تا تعداد آن، مى‌توان مشاهده كرد.
رشد جمعيت در ايران حدود ١٤/ ٣ درصد در سال ١٣٤٥، ٧٥/ ٢ درصد در سال ١٣٥٥