تكنولوژى در افزايش توليدات بيشتر بهره‌گيرى نمى‌شود. اين امر موجب كاهش توليد محصولات كشاورزى شده است. حداقل در سه محصول گندم، جو و چغندر بازدهى اين محصولات در هر هكتار بسيار پايين است. با استفاده از ماشين آلات كافى، كودهاى شيميايى، بذرهاى اصلاح شده و آموزش كشاورزان مى‌توان بازدهى مطلوب را به دست آورد. «١» ٤- عدم مبارزه كافى با آفات‌ در مراحل سه گانه كشت، داشت و برداشت محصولات كشاورزى، انواع آفات نباتى باعث ضربه‌هاى جبران‌ناپذيرى به سرمايه كشاورزان مى‌گردد. بنابراين، آفت‌زدايى مى‌تواند كمك زيادى به بالا بردن سطح توليد كرده و كيفيّت بالايى را براى محصولات كشاورزى به همراه داشته باشد.
٥- كمبود سرمايه گذارى‌ عدم بهره‌بردارى آنى از سرمايه گذارى در بخش كشاورزى باعث شدكه بخش خصوصى كمتر اقدام به سرمايه گذارى در اين بخش كند. بار سنگين سرمايه گذارى در بخش كشاورزى بطور عمده بردوش دولت است. دادن وامهاى تضمينى به كشاورزان و كاربرد صحيح اين وامهاتوسط كشاورزان، مى‌تواند تأثيرات قابل توجهى برافزايش سطح زير كشت داشته باشد.
٦- نارسايى در زمينه آموزش كشاورزى‌ استفاده كشاورزان از روشهاى نوين كشاورزى، كاربرد صحيح ماشين آلات و به كارگيرى بموقع كودهاى شيميايى و سموم دفع آفات نباتى و چگونگى نگهدارى از محصولات مى‌تواند در افزايش توليد نقش مهمى ايفا كند. اين كار، تنها با اعزام مروجين كشاورزى به روستاها و نمايش فيلمهاى آموزشى توسط تلويزيون امكان پذير است.
٧- فقدان نظام كشت‌ نظام كشت يعنى انتخاب نوع كشت با توجه به ويژگيهاى اقليمى و خاك در كشور، بدين معنا كه چه نوع محصولى را در چه مناطقى بايد كشت كرد. در حالى كه بازدهى‌