درس پنجم: مقتضيات طبيعى ايران‌ ١- ناهمواريها سرزمين ايران با توجه به عوارض طبيعى آن، به مناطق زير تقسيم مى‌شود:
الف- مناطق كوهستانى‌ از كل مساحت ايران، ٨٨٢١٥٠ كيلومتر مربع و يا معادل ٥/ ٥٤ درصد كشور را مناطق كوهستانى «١» و بقيه را مناطق بيابانى و جلگه‌هاى حاصلخيز تشكيل مى‌دهد، مناطق كوهستانى با توجه به شكل پراكندگى آن به كوههاى شمالى، غربى و جنوبى، شرقى و مركزى تقسيم مى‌شوند.
كوههاى شمالى‌ اين كوهها، جزئى از چين خوردگى بزرگ آلپ و هيمالايا مى‌باشد. كوههاى شمالى به صورت چند رشته كوه مختلف به دنبال كوههاى قفقاز از آرارات در خاك تركيه شروع شده و د جهت غرب به شرق به طول ١٠٠٠ كيلومتر ادامه مى‌يابد كه به كوههاى هندوكش در افغانستان وصل مى‌شود.
كوههاى آذربايجان در شمال غربى، رشته كوههاى البرز در مركز، و نيز كوههاى خراسان در شمال شرقى ايران، جزو كوههاى شمالى هستند. مرتفع‌ترين و عريض‌ترين اين رشته كوهها، قله دماوند با ٥٦٧٨ متر ارتفاع مى‌باشد. ارتفاع و عرض رشته كوههاى شمالى از غرب به شرق افزايش مى‌يابد. «٢»