آن حدود ٣٠٠ ميليمتر بوده و آب كافى براى آبيارى داشته باشد، بهترين مناطق كشت چغندر را تشكيل مى‌دهد. «١» در حال حاضر، چغندر قند در استانهاى خراسان، فارس، اصفهان، كرمانشاه، همدان و آذربايجان كشت مى‌شود كه شامل حدود ١٧٠ هزار هكتار زمينهاى مزروعى كشور را شامل مى‌شود. استان خراسان با پانزده هزار هكتار زمين زير كشت چغندر قند، مقام اول را در بين توليد كنندگان اين محصول دارد.
ميزان توليد چغندر قند در ايران به سرعت سير صعودى خود را آغاز كرد. توليد چغندر قند از ٧٠٧ هزار تن در سال ١٣٣٩ به ٤/ ١ ميليون تن در سال ١٣٤٥ و ١/ ٤ ميليون تن در سال ١٣٦١ رسيده است. «٢» از هر هشت تن چغندر قند در حدود يك تن قند و شكر به دست مى‌آيد.
تا سال ١٣١٠ چغندر در ايران به صورت صيفى كشت مى‌شد و به مصرف غذاى انسان و دام مى‌رسيد، امّا از اين تاريخ با ايجاد كارخانه‌هاى قند، زراعت چغندر قند نيز در ايران رواج يافت. در پاره‌اى از نقاط ايران، آب و هوا براى كشت چغندر قند مساعد است و مى‌توان با رعايت اصول مربوط به كشت و برداشت، به بازدهى قابل توجهى در اين زمينه دست يافت.
نيشكر از جمله نباتات صنعتى است كه در نواحى «گرم و مرطوب» و «معتدل و مرطوب» كشت مى‌شود. زراعت كشت نيشكر در ايران از زمان اشكانيان بويژه ساسانيان در خوزستان رواج پيدا كرد. استان خوزستان، رتبه اول توليد كنندگان نيشكر در ايران را داراست كه با تأسيس كارخانه تصفيه نيشكر در هفت تپه، توليدات روزانه شكر رو به فزونى مى‌باشد. هم اكنون توليد شكر نزديك به سيصد تن در روز است. مقدار توليد قند و شكر داخل كشور، كافى نبوده و ساليانه مقاديرى از آن وارد كشور مى‌شود.