چاى خشك را در كشور از سال ١٣٥٥ تا سال ١٣٧٣ نشان مى‌دهد. «١» ميزان برداشت برگ سبز و توليد چاى خشك‌ سال‌سطح زير كشت (هكتار) برداشت برگ سبز (تن) توليد چاى خشك (تن)
١٣٥٥ ٣٠٢١٤ ٧٩٩٥ ١٩٨٢٣٨ ١٣٦٠ ٢٠٠٠ ٣٣١٣ ٦٧١٤٣ ٣١٨ ٠١٣٦٥ ٣٢٠٠ ٤٩٣ ٧٨٢١٢ ٤٨٤ ١٣٧٠ ٢٠٠٠ ١٢٠٣ ٦١٩٦ ٤٤٩٨ ١٣٧٣ ٦٥٩ ٢٨٣٢ ٨٢٤٨٢ ٥٧٧٦ ٤- گياهان روغنى‌ توليد گياهان روغنى (لوبيا روغنى يعنى سويا، آفتابگردان، زيتون، بادام زمينى) در ايران، به لحاظ نياز روزافزون داخلى به مصرف روغن گياهى، در سالهاى اخير، رشد و توسعه قابل ملاحظه‌اى يافت. حدود ٢٣ از مصرف روغن در كشور، از روغن گياهى و (نباتى) تأمين مى‌شود. سطح زير كشت گياهان روغنى از ٧٩ هزار هكتار در سال ١٣٥٨ به ١٠٨ هزار هكتار در سال ١٣٦٢ رسيد و همچنان رو به افزايش است. «٢» توليد گياهان روغنى در داخل كشور جوابگوى نيازهاى روزافزون مردم نيست و سالانه رقم كلانى از ارز، جهت واردات آن اختصاص مى‌يابد.
٥- توتون و تنباكو على رغم آثار زيانبارى كه استعمال توتون و تنباكو براى سلامتى انسان دارد، متأسفانه توليد آنها در سطح جهان در حال گسترش است. با مسافرت كريستف كلمب به‌