داراى جمعيّتى بالغ بر بيست خانوار بوده است. «١» چنانچه اين رشد منفى ادامه يابد، فاجعه جبران ناپذيرى را در بر خواهد داشت.
علل مهاجرت روستاييان به شهرها مهاجرت روستاييان به شهرها علل زيادى دارد كه در اين درس به برخى از آنها اشاره مى‌گردد.
١- خشك شدن قناتها به دلايل متفاوت كه موجب نابودى زمينهاى زراعى شده است؛ ٢- اختلاف بالاى درآمد شهرى در مقايسه با درآمد روستايى؛ ٣- گسترش سازمانهاى دولتى (لشكرى و كشورى)؛ ٤- تمركز سرمايه‌هاى كلان در شهرها و بى‌توجهى به سرمايه گذارى در روستاها؛ ٥- خريد ارزان دسترنج كشاورزى و گران بودن كالا و خدمات مورد نياز روستاييان كه معمولًا در شهر تأمين مى‌شود؛ ٦- ايجاد و توسعه صنايع وابسته و مونتاژ در كنار شهرهاى بزرگ كه به كارگر مبتدى و بدون تخصص نياز داشت؛ ٧- نبودن امكانات و تسهيلات خدماتى، بهداشتى، رفاهى و آموزشى در روستاها و جاذبه زندگى شهرى.
ج- مناطق عشايرى: «٢» زندگى شهرنشينان بيشتر بر پايه صنعت، زندگى روستاييان بيشتر بر پايه نظام كشاورزى و معيشت جمعيت عشايرى بر پايه رمه گردانى و كوچ پيوسته بين مناطق سردسير و گرمسير استوار است.
تعداد جمعيت عشايرى ايران در قرنهاى گذشته بسيار زياد بوده است. تا جايى كه نصف جمعيت ايران را شامل مى‌شدند، به همين جهت در به وجود آوردن حكومتها نيز نقش برجسته‌اى داشته‌اند. براى مثال سه سلسله افشاريه، زنديه و قاجاريه توسط رؤساى همين عشاير بنيان گذارى شدند.
پس از كودتاى سال ١٢٩٩ و روى كار آمدن رژيم پهلوى، سياست تمركز و يكجا نشينى عشاير در چند مرحله به اجرا در آمد. در مرحله اول رؤسا و جنگجويان عشاير به‌