برخوردار شود.
گفتنى استكه صنايع كاغذى تاكنون نتوانسته به نيازهاى داخلى كشور بطور كامل پاسخگو باشد و با توجه به مصرف بالاى كشور از صنايع كاغذى، برنامه‌ريزى در جهت بهره‌ورى هر چه بيشتر جنگلهاى شمال امرى است كه توجه خاص مسئولان را مى‌طلبد.
د- صنايع شيميايى:
اين صنعت در ايران رشد اوليه خودش را طى مى‌كند و از صنايع جديد كشور به شمار مى‌رود. از زيرمجموعه‌هاى آن مى‌توان از صنعت داروسازى، تهيه مواد شيميايى، تهيه كود شيميايى، صابون سازى، پلاستيك سازى، كبريت سازى، شيشه و بلور سازى، روغنهاى طبى و صنعتى، لوازم آرايش و عطر و ادكلن سازى، واكس سازى، آبكارى و لعاب كارى نام برد. «١» ه- صنايع سيمان:
صنايع سيمان شامل صنعت سيمان، گچ، سفال، تيرچه و محصولات بتونى مى‌باشد. احداث راهها، ساختمانها، خيابانها، پلها، كارخانجات، سدها و بندرها نيازمند صنايع سيمان هستند، بگونه‌اى كه جهت رفع نياز كشور، سالانه چندين تن سيمان از خارج وارد مى‌شود. به دنبال اين نياز، تصميم ساخت اولين كارخانه در سال ١٣١٢ با ظرفيت توليدى روزانه هزار تن در شهر رى گرفته شد. «٢» تا كنون حدود پانزده كارخانه ديگر سيمان در سراسر كشور راه‌اندازى شده است. وجود سرشار مواد اوليه صنايع سيمان، مانند سنگ آهك، سنگ گچ، خاك رس و سنگ تراش در كشور، توجه مسؤولان به سرمايه‌گذارى بيشتر در اين صنعت را ضرورى ساخته است.
٣- صنايع سنگين:
منظور از صنايع سنگين، آن دسته از صنايعى است كه از نظر اشتغال، مقدار سرمايه و حجم توليد از صنايع سبك تميز داده مى‌شود. به تعبيرى ديگر، صنايع سنگين صنايعى هستند كه توليدات آنها بطور مستقيم، توسط مصرف كننده قابل مصرف نيست، بلكه‌