ايران در سال ١٣٥٢ ه. ش شركتى به نام «شركت فولاد ايران» در جهت توسعه صنايع فولاد كشور به وجود آمد. اين شركت عهده‌دار تنظيم و اجراى كليه برنامه‌ها و طرحهاى خودكفايى فولاد كشور مى‌باشد. در سال ١٣٥٢ مجتمع فولاد اهواز، قراردادى با پيمانكاران آمريكايى، آلمانى، فرانسوى و ژاپنى منعقد كرد و تا سال ١٣٥٧ حدود ٥٠ درصد كارهايش به اتمام رسيد. با پيروزى انقلاب اسلامى و اخراج كارشناسان خارجى كارهاى عمليّاتى كارخانه متوقف شد تا اينكه با همت كارشناسان ايرانى در سال ١٣٦٦ راه‌اندازى شد. مجتمع فولاد اهواز همزمان با شروع كارش مورد تهاجم ٦٥ فروند جنگنده عراقى قرار گرفت و آسيبهاى فراوانى ديد. بعد از قبول قطعنامه ٥٩٨ توسط ايران، در سال ١٣٦٧ بازسازى كارخانه شروع شد و در سال ١٣٦٨ مورد بهره‌بردارى قرار گرفت. «١» مجتمع فولاد مباركه: مجتمع فولاد مباركه با ظرفيت اوليه ٥/ ٢ ميليون تن و ظرفيّت نهايى ٥/ ٣ ميليون تن در سالهاى اخير راه‌اندازى شد و بدين وسيله، نياز كشور به خارج قطع گرديد. «٢» بدين ترتيب، گامى اساسى جهت استقلال و شكوفايى اقتصاد كشور برداشته شد.
صٌنايع وابسته به ذوب آهن‌ ماشين‌سازى اراك با ظرفيّت سى‌هزار تن انواع ماشين‌آلات از جمله ديگهاى بخار، چرثقيل، تسمه‌هاى نقاله، واگنهاى معدن، اسكلتهاى سنگين فلزى، برجهاى تقطير، تجهيزات پالايشگاهى، ديفرانسيل، پوسته جعبه دنده، ساخت چرخ دنده و دهها قطعه ديگر در سال ١٣٤٦ ه. ش راه‌اندازى شد كه تا سال ١٣٥٩ به امر مونتاژ مى‌پرداخت، امّا در سال ١٣٦٧ با تلاش كاركنان متعهد آن بطور كامل، به ساخت تبديل شد.
ماشين‌سازى تبريز با ظرفيّت ده‌هزار تن در سال، به منظور توليدات انواع ماشين‌آلات در سال ١٣٥١ مورد بهره‌بردارى قرار گرفت. تراكتور سازى تبريز كه در سال ١٣٤٨ ه. ش تأسيس شد، از جمله صنايعى است كه وابسته به ذوب‌آهن است. «٣»