جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران - خدادادی، اسماعیل - الصفحة ١٨٢
درمانگاههاى بهداشتى و بيمارستانها و كارگاههاى صنايع دستى در اختيار كشاورزان قرار داده شود كه در غير اين صورت، خود اين راهها به افزايش مهاجرتهاى روستايى كمك خواهد كرد.
راه آهن راهآهن يكى از راههاى عمده ارتباطى داخلى و خارجى كشور ما محسوب مىشود كه در جهت حمل و نقل كالاهاى صادراتى و وارداتى و بين شهرى مىتواند نقش عمدهاى ايفا كند. بنابراين، براى كشور پهناورى مانند ايران، استفاده از راهآهن در جهت حمل كالاها و جابهجايى انبوه مسافرين امرى ضرورى است و در گذشته نيز از اهميّت خاصى برخوردار بوده است. با اين وجود، در حال حاضر حدود ٨٠ درصد از حمل كالاهاى كشور توسط جادهها صورت مىگيرد.
طول راهآهن در ايران در حدود ٧٠٠٠ كيلومتر است «١» و مركز مهم تقاطع آن مانند راههاى اصلى، شهر تهران مىباشد. راهآهن تهران- مشهد به طول ٩٢٥ كيلومتر، تهران- تبريز به طول ٧٤٢ كيلومتر، تهران- كرمان و سيرجان، تهران- اهواز و بندر امام خمينى از جمله راهآهنهاى مهم و سراسرى كشور مىباشد كه به حمل مسافر و بار مشغول است راهآهن سراسرى بندر امام خمينى (ره)، اهواز، انديمشك، درود، اراك، قم، تهران، گرمسار، سارى، بندر تركمن ١٣٤٩ كيلومتر است كه درياى خزر را به خليج فارس مرتبط مىكند. اتصال راهآهن سراسرى ايران از طريق بافق به بندر عباس و همچنين از طريق راهآهن مشهد- تجن- سرخس به آسياى ميانه در توسعه اقتصاد ايران نقش ارزندهاى دارد.