جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران - خدادادی، اسماعیل - الصفحة ١٣٥

خلاصه‌ از انواع محصولات كشاورزى به محصولات غذايى اعم از غلات (گندم، برنج، جو و ذرّت) و حبوبات و سبزيجات و ميوه‌جات اشاره شد و در كل به اين نتيجه رسيديم كه با توجه به رشد جمعيّت و نياز روزافزون انسانها به مواد غذايى از يك طرف و حربه قرار گرفتن آنها توسط استكبار براى به زانو درآوردن كشورهاى جهان از طرف ديگر، بايد توجه بيشترى به افزايش توليد اين محصولات مبذول شود. در بين محصولات غذايى از گندم به عنوان يك كالاى استراتژيك بايد نام برده شود، چرا كه امروزه غذاى قريب به اتفاق مردم دنيا را به خود اختصاص داده است. برنج نيز دومين مواد غذايى مصرفى مردم است كه با توجه به شرايط آب و هوايى سه استان گيلان، مازندران و فارس و با برنامه‌ريزى دقيق، مى‌توان از واردات برنج به داخل كشور جلوگيرى كرد و توليدات داخلى را افزايش داد تا جوابگوى نيازهاى مردم باشد.
از نباتات و گياهان از پنبه، چغندرقند، چاى، گياهان روغنى و توتون و تنباكو سخن به ميان آمد و گفته شد كه با توجه به مصرف بالاى پنبه در كشور، توليدات داخلى همچنان سير نزولى را طى مى‌كند.
بنابراين، رسيدگى به وضع كشت پنبه در كشور ضرورى است.
در پايان به موانع توليد اعم از محدوديت سطح زير كشت، مشكلات آب، كمبود توليد در واحد سطح، عدم مبارزه كافى با آفات كشاورزى، كمبود سرمايه‌گذارى در بخش كشاورزى، نارسايى در زمينه آموزش كشاورزان و فقدان نظام كشت اشاره شد. البته مشكلاتى هم در امر توزيع محصولات كشاورزى در ايران وجود دارد.