جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران - خدادادی، اسماعیل - الصفحة ١٧٠

٥- كنسرو سازى‌ صنعت كنسرو و كمپوت سازى در كشور از ساليان گذشته شروع شده و هم‌اكنون در سطح قابل توجهى رو به گسترش است. از جمله اين كارخانه‌ها مى‌توان به كارخانه كنسرو سازى قائم‌شهر اشاره كرد كه در سال ١٣١٩ ه. ش به ظرفّيت چهار تن گوشت و دو تن ماهى و سبزى آغاز به كار كرد. با توجه به تنوع آب و هوايى ايران كه زمينه را براى كشت مركبات و سبزيجات آماده كرده، و با احداث كارخانه‌هاى كنسروسازى و كمپوت سازى در مناطقى كه داراى محصولاتى چون گوجه، پرتقال، سيب، گلابى، بادمجان و غيره هستند، مى‌توان سالانه از تلف شدن مقادير بالايى از اين محصولات جلوگيرى كرد. البته صنايع كوچك غذايى ديگرى نيز در كشور وجود دارد كه به صنايع بيسكويت‌سازى، صنايع خشكبار، صنايع ماكارونى و كالباس‌سازى مى‌توان اشاره كرد.
ب- صنايع نساجى و چرم:
صنعت نساجى و چرم يكى از مظاهر انقلاب صنعتى در نيمه دوم قرن هجده ميلادى است. اين صنعت به عنوان يكى از مهمترين صنايع كشور، بيش از هر صنعت ديگرى در ايران سابقه دارد. صنعت نساجى كه نزديك به صد سال قبل يعنى ١٢٧٩ ه.
ش در ايران رايج شد، رفته‌رفته علاوه بر رفع نيازهاى داخلى، توانست مقاديرى از توليداتش را به خارج صادر كند. «١» اين صنعت به چهار دسته نساجى نخى (پنبه‌اى)، پشمى، ابريشمى و كنف (گونى‌بافى) تقسيم مى‌شود كه بطور عمده در شهرهاى تهران، قائم‌شهر، قم، كاشان، اصفهان، آذربايجان و رشت متمركز است.
ج- صنعت چوب، مقوا و كاغذ:
از صنايع چوب و محصولات چوبى در ايران به عنوان يك صنعت جوان نامبرده مى‌شود كه سابقه چندانى ندارد، ولى با توجه به اينكه تهيه مواد اوليه آن در داخل كشور به مقدار دلخواه، قابل دسترسى است، اميد مى‌رود كه در آينده از رشد قابل توجهى‌