بالاى محصولات كشاورزى، با نظام كشت ارتباط تنگاتنگى دارد، هنوز توجه كافى به آن در ايران نشده است.
ب- مشكلات در امر توزيع محصولات كشاورزى:
١- كمبود راه و وسائل حمل و نقل‌ بسط و گسترش راههاى ارتباطى، از جمله عوامل زيربنايى توسعه اقتصادى هر كشورى محسوب مى‌گردد. با اين وجود، رژيمهاى گذشته در ايران كمتر بدان توجه داشته‌اند. اين خود، باعث كاهش توليدات كشاورزى گرديد، زيرا سرعت انتقال محصولات كشاورزان به مراكز فروش در گرو يك سيستم حمل و نقل فعال مى‌باشد.
٢- عدم هماهنگى در قيمت گذارى‌ ناهماهنگى در قيمت گذارى محصولات كشاورزى در گذشته باعث شد كه كشاورزان به محصولاتى رو بياورند كه از قيمت بالا برخوردار باشد. با قيمت گذارى مناسب مى‌توان كشاورزان را ترغيب كرد تا به توليد كالاهاى اساسى اقدام كنند.
٣- واسطه گرى‌ واسطه گران كه در يك نظام صحيح اقتصادى در خدمت رشد و توسعه كشاورزى هستند، در كشور ما به عنوان عامل منفى به حساب مى‌آيند. آنها با خريد محصولات كشاورزان و با دستگردان متعدد، در نهايت با قيمت بالا كالا را به دست خريدار مى‌رسانند. در اين مبادله كالا سود به جيب دلالان و واسطه گران مى‌رود. با گسترش تعاونيهاى توليد و توزيع روستايى مى‌توان تا اندازه‌اى جلوى سوء استفاده واسطه گران را گرفت و شرايط را به نفع كشاورزان تغيير داد.
٤- عدم بيمه محصولات كشاورزى‌ به علت موقعيّت خاص‌جغرافيايى كشور، محصولات كشاورزى دستخوش سوانح طبيعى اعم از زلزله، سيل و خشكسالى قرار مى‌گيرند و اين براى كشاورزان كه بطور معمول معيشت سالانه خود را به دست مى‌آورند، رنج آور خواهد بود. بنابراين، با بيمه كردن محصولات آنها در مقابل عوامل طبيعى و غير طبيعى از دلسرد شدن كشاورزان جلوگيرى به عمل مى‌آيد.
جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران ١٤٦ ب - ماهيگيرى در درياى عمان و خليج فارس ص : ١٤٤