درس نهم: كشاورزى در ايران (١)
كشاورزى در ايران، حتَّى در گذشته نه چندان دور، عمده‌ترين بخش از فعاليت اقتصادى بشمار مى‌رفت. «١» بدين منظور، براى شناخت اهميّت كشاورزى در توسعه كشور، ابتدا كشاورزى در كشورهاى توسعه يافته و در حال توسعه را بيان مى‌كنيم، آنگاه با بررسى روند كشاورزى ايران و عمده‌ترين محصولات كشاورزى، موانع موجود بر سر راه خودكفايى بخش كشاورزى برشمرده خواهد شد. «٢» اهميت و موقعيّت كشاورزى‌ (براى مطالعه)
كشاورزى به فعاليّت اقتصادىِ عمده‌اى اطلاق مى‌شود كه مبتنى بر زراعت، پرورش دام و طيور و باغدارى است. بر اين اساس، مى‌توان كشاورزى را در برگيرنده مجموعه‌اى از فعاليتهاى اقتصادى دانست كه هدف آن تهيّه نيازهاى غذايى جامعه و توليد مواد اوليه كشاورزى براى بخشهاى توليدى است. كشاورزى به معناى عام، شامل جنگل‌دارى، زنبوردارى و شيلات نيز خواهد شد. «٣» امروزه، بخش كشاورزى- علاوه بر رفع نيازهاى غذايى مردم و تهيه مواد اوليه براى صنايع- به عنوان زيربناى اقتصادى و استقلال كشور محسوب مى‌گردد. كشاورزى مى‌تواند، موجب اشتغال افراد زيادى از مردم شود؛ حتّى‌ در بعضى از كشورها، تأمين‌