حدود ٩٧٨ كيلومتر است. گفتنى است كه بلوچستان در اين منطقه در بسيارى از دوره‌هاى تاريخ، جزو خاك ايران بوده، ولى انگلستان با دسيسه‌هاى مختلف، از جمله به بهانه سر حدّات هندوستان، قسمتى از آن را از ايران جدا و ضميمه متصرفات خود به نام بلوچستان انگليس كرد. «١» مرزهاى جنوبى‌ با ارزشترين و حياتى‌ترين مرز كشور ما در جنوب به خاطر موقعيت خليج فارس و درياى عمان است؛ هر چند اين مرز به خاطر طولانى بودن مى‌تواند بالقوه براى كشور ما بسيار خوب باشد، ولى در حال حاضر به واسطه حضور نامشروع آمريكا و ادعاى امارات درباره سه جزيره ايرانى مشكلاتى را براى كشور ما فراهم كرده است.
خط ساحلى جنوب با طول ٢٠٤٣ كيلومتر، شامل كرانه‌هاى شمالى درياى عمان و تمام كرانه‌هاى شمالى خليج‌فارس و بخشى از اروندرود كه از مصّب آن تا دهانه نهرخين و نيز مقسّم‌المياه خط «تالوگَ»، مرز ايران و عراق است. «٢» مرزهاى جنوبى كشور به دليل مجاورت با منابع غنى نفت در خليج‌فارس و تنگه هرمز، گذرگاه تجارت بين‌المللى، از اهميّت اقتصادى بسيار بالايى برخوردار مى‌باشد و جمهورى اسلامى با داشتن چنين موقعيت، هموار مورد توجه جهانيان قرار گرفته است.
مرزهاى غربى‌ در دوران قديم، دولت عثمانى در غرب ايران، قرار داشت. درگيريهاى مستمر بين دودولت عثمانى و صفويه مدتها ادامه داشت تا اينكه در سال ١٦٣٩ م قرار داد صلحى ما بين دول ايران و عثمانى به جنگهاى بى‌حاصل آنان خاتمه داد. در اين قرارداد، مرز ميان دو كشور به طريقى مبهم معين شده بود. همين ابهام در قرارداد سال ١٧٤٦ نادرشاه با سلطان عثمانى نيز نمايان بود كه موجب بروز برخوردهايى- به تحريك روس و انگليس- بين دو كشور شد.