مذهب رسمى كشور قلمداد شود. در اصل دوازدهم قانون اساسى اين گونه آمده است.
«دين رسمى ايران، اسلام و مذهب جعفرى اثنى‌ عشرى است و اين اصل الى الابد غير قابل تغيير است و مذاهب ديگر اسلامى اعم از حنفى، شافعى، مالكى، حنبلى و زيدى داراى احترام كامل مى‌باشند و پيروان اين مذاهب در انجام مراسم مذهبى، طبق فقه خودشان آزادند و در تعليم و تربيت دينى و احوال شخصيّه (ازدواج، طلاق، ارث و وصيّت) و دعاوى مربوط به آن در دادگاهها رسميّت دارند و در هر منطقه‌اى كه پيروان هر يك از اين مذاهب اكثريت داشته باشند، مقررات محلى در حدود اختيارات شوراها بر طبق آن مذهب خواهد بود، با حفظ حقوق پيروان ساير مذاهب». «١» غير از پيروان دين اسلام در ايران، پيروان ساير اديان از جمله زردشتيان، كليميان و مسيحيان وجود دارند كه در انجام مراسم دينى خود آزادند و در احوال شخصيّه و تعليمات دينى بر طبق آيين خود عمل مى‌كنند.
اقليتهاى دينى‌ ١- مسيحيان‌ مسيحيان در ايران جزو دومين گروه مذهبى بعد از مسلمانان هستند. تعداد آنها در سال ١٣٥٥ حدود ٥٩٣/ ١٦٨ نفر بود كه در سال ١٣٦٥ به ٥٥٧/ ٩٦ نفر كاهش يافت.
مسيحيان از دو گروه آشورى و ارمنى تشكيل شده‌اند. ارمنيها در سال ٩٤٤ ه. ش به دستور شاه عباس صفوى از شمال آذربايجان به جلفا در استان اصفهان آورده شدند و در دورانهاى بعد، علاوه بر اين منطقه، در نواحى ديگر ايران نيز رحل اقامت افكندند.
آشوريها نيز امروزه در شهرستانهاى غربى ايران بخصوص در استان آذربايجان غربى سكونت دارند. البته آشوريها در استانهاى اصفهان، مركزى و مازندران هم ساكن هستند نزديك به ٩٥ درصد آنها در نقاط شهرى زندگى مى‌كنند و به كارهاى صنعتى و تجارى مشغولند. «٢»