آذربايجان شرقى و تهران آمده است.
ج- رشد جمعيّت‌ رشد سريع جمعيّت در جهان، حادترين مسأله‌اى است كه بشريّت در حال حاضر با آن دست به گريبان است. «١» اين نگرانى، زمانى شدّت گرفت كه آمارها نشان دهنده انفجار جمعيّت بود. جمعيّت جهان در سال ١٦٥٠ م در حدود ٤٥٠ ميليون نفر، در سال ١٨٥٠ م در حدود ١١٠٠ ميليون نفر در سال ١٩٠٠ م ٥/ ١ ميليارد نفر بوده و در سال ١٩٤٠ م بطور جهشى به/ ٠٠٠/ ٠٠٠/ ١٢٥/ ٢ نفر «٢» و در سال ١٩٩٣ م به رقمى معادل پنج ميليارد نفر رسيده است. «٣» علل رشد جمعيّت‌ ١- بارورى: بهداشت به هنگام بارورى و تولد كودكان سالم، موجب رشد جمعيّت جهان شده است.
٢- كاهش مرگ و مير: امروزه بشر توانسته است با تغذيه مناسب و ايجاد سازمانهاى اجتماعى، جلوى درصد بالايى از مرگ و مير را گرفته و نرخ آن را به حداقل رساند؛ بويژه عامل بهداشت و پيشرفت آن در كاهش نرخ مرگ و مير در هر كشورى مؤثر مى‌باشد. «٤» ٣- مهاجرتها: مهاجرت عبارت است از ترك وطن اصلى و مسكن گزيدن در سرزمين ديگر بطور موقت يا دايم، مشروط بر آنكه قصد مهاجرت، مورد توجه باشد.
مهاجرتها به دو صورت داخلى و خارجى در هر كشورى صورت مى‌گيرد و بر اين اساس، مهاجرت، خود عاملى است در جهت فزونى جمعيّت يك كشور. در اينجا مهاجرت خارجى، منظور است.
ديدگاهها در زمينه افزايش جمعيّت «٥» ديدگاه موافقان رشد جمعيت‌ اين گروه معتقدند كه آمار جمعيّت در كشورهاى سرمايه‌دارى و صنعتى در مقايسه با قبل‌