خلاصه‌ مرزهاى سياسى كه مهمترين عامل تشخيص و جدايى يك واحد سياسى از واحدهاى سياسى ديگر بوده، استقلال سياسى را براى آن واحد به ارمغان مى‌آورد. ايران به خاطر موقعيّت استراتژيكى‌اش از اهميّت بسزايى برخوردار است. مرزهاى سياسى ايران در گذشته بصورت يك خط منظم از قبيل كانال، ميله گذارى و ... نبود، بلكه منطقه پهناورى، حد فاصل اين كشور با همسايگانش بود. ازدياد روزافزون جمعيت و احتياج مبرم مردم به زمين و منابع موجود در آن باعث گرديده كه دولتها در نشان گذارى خطوط مرزى خود بسيار دقيق باشند. عواملى چون ضعف حكومت مركزى، توجه قدرتهاى استعمارى وهمسايگى با دولتهاى قدرتمند موجب شد كه مرزهاى سياسى ايران به پايين‌ترين نقطه افول خود كه مرزهاى كنونى هستند محدود شود. مرزهاى ايران به صورت مرزهاى شمالى- در مجاورت با تركمنستان، روسيه، آذربايجان و ارمنستان- مرزهاى جنوبى در مجاورت خليج فارس و تنگه هرمز و درياى عمان، مرزهاى شرقى در مجاورت با پاكستان و افغانستان و مرزهاى غربى در مجاورت تركيه و عراق دسته‌بندى مى‌شوند.