جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران - خدادادی، اسماعیل - الصفحة ٣٩

امتيازات قبلى، تحويل بانك استقراضى روسيه به ايران، لغو مقررات مربوط به كاپيتولاسيون، حق كشتيرانى مساوى در درياى خزر، خروج نيروهاى شوروى (سابق) از ايران و در عوض ايران متعهد شده بود كه در صورت مورد تهديد قرار گرفتن خاك شوروى سابق از طريق ايران اجازه دهد كه نيروهاى نظامى آن كشور وارد خاك ايران شوند و همين تعهد بعدها براى كشورمان مسائلى را به وجود آورد. «١» شهر هرات به موجب «عهدنامه صلح هرات» و با دخالت انگلستان در سال ١٢٧٣ ه. ق از ايران جدا و استقلال افغانستان اعلام شد و با نظريه «كمسيون سرحدى حكميّت سيستان» سيستان شرقى جزء افغانستان اعلام شد. «٢» انگليسيها همواره مى‌كوشيدند كه مسائل را به نفع افغانستان فيصله دهند، چنان كه قسمت عمده‌اى از سيستان را هنگام تحديد مرز، به افغانستان واگذار كردند. در مورد بلوچستان نيز كه در آن زمان متعلق به ايران و انگليس بود، به هنگام تحديد مرز به همين شيوه عمل كردند و تعيين مرزها به زيان ايران پايان يافت. «٣» به موجب عهدنامه مودّت در زمان رضا شاه، اختلافات مرزى ايران و افغانستان آن هم به ضرر ايران، حل و فصل گرديد. بدين صورت كه با ميانجيگرى دولت تركيه قسمتهايى از خاك سيستان و بلوچستان به افغانستان واگذار شد؛ همچنين با واگذارى قسمت آرارات شرقى به تركيه رابطه بين دو كشور به بالاترين سطح خود رسيد. «٤» در مورد اختلافات بين ايران و عراق در مورد كشتيرانى در رودخانه اروند رود نيز مقرر گرديد كه به استثناى پنج كيلومتر آبهاى مقابل آبادان، حاكميت در بقيه اروند رود به عراق واگذار شود. «٥» با ميانجيگرى سازمان ملل متحد و با مراجعه به آراى عمومىِ مردم جزيره بحرين،