با پيروزى انقلاب اسلامى در ايران، سياستهاى كلى اين‌گونه تنظيم شد كه از واردات بى‌رويه كالا كاسته شود و تحت كنترل دولت قرار گيرد و در عوض، به افزايش صادرات غير نفتى رو آورده شود. در راستاى اين سياست در سال ١٣٦٤، رقم صادرات كشور به چهل ميليارد تومان و رقم واردات به ١٠٥ ميليارد تومان رسيد؛ «١» ولى با ادامه جنگ تحميلى و محاصره اقتصادى غرب، سير واردات فزونى يافت و به كاهش صادرات انجاميد. «٢» كشورهاى طرف مبادله تجارى ايران‌ سياست رژيم پهلوى كه جهتگيرى به طرف سياستهاى غربى بخصوص آمريكا از اهداف عمده آن به شمار مى‌رفت از يكسو و اعمال سياستهاى استكبارى غرب از سوى ديگر باعث شد كه طرف مبادلات تجارى ايران را بطور عمده كشورهاى صنعتى غربى تشكيل دهند. اجراى سياستهاى كشورهاى سلطه‌گر در ايران، تنها با كاهش صادرات ايران و افزايش واردات و وابسته كردن آن به كالاهاى ساخته شده غربى و تك محصولى شدن اقتصاد ايران ميسر بود كه در نهايت ايران را در ليست سياه وارد كنندگان كالا از غرب درآورد.
بعد از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران، سعى شد كه مبادلات تجارى با كشورهاى اسلامى در اولويت اول و با جهان سوّم در اولويت دوم و با ساير قطبهاى اقتصادى جهان در اولويت سوّم قرار گيرد. «٣»