جغرافياى سياسى و اقتصادى ايران - خدادادی، اسماعیل - الصفحة ١٦٥
درس چهاردهم: صنايع (دستى، سبك و سنگين)
صنعت به مجموعه دخل و تصرّفاتى گويند كه انسان در مواد طبيعى و خام (معدنى، فرآوردههاى كشاورزى، دامى و جنگلى) به عمل مىآورد تا آنها را به صورت قابل مصرف درآورد. به تعبيرى ديگر، صنعت شامل كليه فعاليتهايى است كه منجر به تغيير فيزيكى يا شيميايى مواد و اجسام مختلف و تبديل آنها به محصولات جديد مىگردد.
اعم از اينكه اين تغييرات به وسيله دست يا ماشين، در كارخانهها يا در منازل انجام گيرد. «١» طبقهبندى صنايع ايران ١- صنايع دستى منظور از صنايع دستى اين است كه همه يا بيشتر مراحل توليد آن توسط نيروى دست انسان انجام مىشود. وجود ارزشهاى هنرى با توجه به ميراثهاى قومى هر منطقهاى، يكى از خصوصيّات آن منطقه است. اين صنعت جهت رفع نيازهاى جامعه پيش از دوره رشد سرمايهدارى به وجود آمد و جزو صنايع بسيار قديمى محسوب مىشود.
محصولات و فرآوردههاى صنايع دستى علاوه بر صادرات، مىتواند مكمل فعاليتهاى كشاورزى نيز باشد. «٢» نه تنها قسمت عمده مواد اوليه اين صنعت از كشاورزى تأمين