سپس چاه دوّم حفر شد كه نتيجه بهترى داشت. دور بودن منطقه قصر شيرين تا خليج فارس حدود هزار كيلومتر با عث گرديد، وى ادامه كار را به جاى غرب ايران به جنوب غربى ايران بكشاند. «١» نخستين چاه نفت در عمق ٣٦٠ مترى و چاه دوّم در عمق ٣٠٧ مترى در ناحيه مسجد سليمان در سال ١٢٨٧ ه. ش به نفت رسيد و با پيدايش ذخاير عظيم نفت در منطقه «شركت نفت ايران و انگليس» در سال ١٢٨٨ ه. ش با دوميليون ليره سرمايه در لندن تأسيس شد. «٢» در سال ١٢٨٩ ساختمان پالايشگاه نفت آبادان با برخوردارى از چندين حلقه چاه كه در مسجد سليمان حفر شده بود آغاز و با به اتمام رسيدن اولين خط لوله نفت مسجد سليمان- آبادان در سال ١٢٩١ ه- ش آغاز شد و در سال ١٢٩٢ ه. ش به بهره‌بردارى رسيد. ايران با اين اقدام به جرگه كشورهاى توليد كننده نفت در جهان پيوست.
امتياز دارسى در آذر سال ١٣١١ ه. ش در زمان سلطنت رضا شاه- توسط دولت ايران لغو و قرارداد جديدى در خرداد ١٣١٢ ه. ش به مدت شصت سال بين دولت ايران و شركت مزبور منعقد گرديد. «٣» اين قرارداد به قرارداد ١٩٣٣ معروف است. با عقد اين قرارداد و ابقاى سلطه شركت ايران و انگليس بر منابع نفت ايران، استخراج، پالايش و صدور نفت ايران سير شتابنده‌اى به خود گرفت و دولت انگليس توانست سرمايه كلان مردم ايران را به يغما ببرد.
ملى شدن صنعت نفت در ايران‌ از آنجا كه كليه ايرادهاى وارد بر امتياز «دارسى» در قرارداد سال ١٣١٢ ه. ش همچنان پابرجا بود، اعتراضات زيادى به چگونگى بهره‌بردارى از منابع نفتى به شركت نفت ايران و انگليس وارد مى‌شد. پس از سقوط رضا خان، مجلس شوراى ملى با تصويب قانونى در آذر ١٣٢٣ نخست وزير و وزيران را از مذاكره يا دادن امتياز راجع به نفت با دولتهاى بيگانه منع كرد. در سى‌ام مهر ماه سال ١٣٢٦ قانون ديگرى به تصويب‌