زوايد كشتهاى گوناگون مزارع خود نيز استفاده مى‌كنند.
٣- دامدارى پيشرفته‌ اين نوع دامپرورى در سالهاى اخير با سرمايه‌گذارى بخش خصوصى در اطراف شهرهاى بزرگ، بخصوص تهران رشد و توسعه پيدا كرده است. «١» قسمت عمده شير مورد نياز شهرها، از طريق دامدارى نوين صورت مى‌گيرد.
اشكالى كه در دامدارى نوين وجود دارد، وابستگى تغذيه دامها به خارج از كشور است كه بعد از انقلاب تلاشهايى در رفع آن صورت گرفت، ولى هنوز به طور كامل اين نياز قطع نشده است.
ج- انواع دام در ايران:
١- گوسفند و بز مهمترين رشته دامپرورى در ايران، پرورش گوسفند است كه بيشتر از ساير دامها مورد توجه قرار مى‌گيرد. در حدود چهارده نژاد گوسفند در كشور وجود دارد كه مهمترين آنها عبارتند از: نژادهاى مغانى، ماكويى، تره‌گل، تركى، لرى، كردى، بلوچى، آزادبر، موغز و زنديه.
در سالهاى اخير با ورود نژاد مرينوس و امتزاج آنها با گوسفندان ايرانى، نژادهاى دورگه به وجود آمده است. در بيشتر مناطق ايران، بويژه استانهاى آذربايجان، فارس، كردستان، خراسان، كرمانشاه، زنجان، لرستان و مازندران، پرورش گوسفند معمول مى‌باشد.
تعداد گوسفند و برّه در طى سالهاى ١٣٥٠ تا ١٣٦١ و ١٣٦٧ تعداد به ميليون رأس‌ سال ١٣٥٠ ٣٥١ ٣٥٢١ ٤١٣٥٣١ ٥١٣٥ ٦١٣٥ ٧١٣٥ ٥٨١٣٥ ٥٩١٣ ١٣٦٠١٣ ١٣٦١ ١٣٦٧ تعداد ٢/ ٨٢٥٢٤/ ٨٢٧/ ٢٨٢٨- ٨/ ٣١ ٩/ ١٣٥/ ٢٣٥/ ٩٣٥/ ٣٠- ٦٦٥/ ٤٠ مأخذ: ايران در آيينه آمار، ص ١٠٥، ١٣٦٧.