خلاصه‌ در اين درس به اهميت و موقعيّت بخش كشاورزى، سابقه كشاورزى در كشورهاى پيشرفته، در حال توسعه و روند كشاورزى در ايران پرداخته شد.
درباره اهميّت بخش كشاورزى همين بس كه استقلال اقتصادى به طور عمده مديون اين بخش است و چه بسا، رشد و توسعه آن، علاوه بر تأمين نيازهاى غذايى كشور، گروه زيادى از مردم را به كار در روستاها بگمارد و در بعضى موارد از طريق صادرات محصولات كشاورزى بتوان با ارز به دست آمده به شكوفايى ساير بخشهاى اقتصادى كشور پرداخت.
با مطالعه سابقه كشاورزى در كشورهاى پيشرفته دريافتيم كه حمايت اوليه از بخش كشاورزى علاوه بر افزايش توليد در اين بخش، زمينه را براى رشد صنايع تبديلى فراهم كرده است. با شكوفايى بخش صنعت، نوبت به مدرنيزه كردن كشاورزى رسيد كه در يك رشد هماهنگ به توسعه اقتصادى اين كشورها انجاميد.
قبل از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران با اجراى سياستهاى غلط رژيمهاى گذشته و طرحهاى استعمارى در بخش كشاورزى، كشاورزى ايران به نابودى كشيده شد كه نمونه آن را مى‌توان در طرح آمريكايى اصلاحات ارضى در سال ١٣٤١ به خوبى مشاهده كرد.
جمهورى اسلامى ايران با آگاهى از اين توطئه سعى كرد بازسازى و توسعه بخش كشاورزى را در اولويت قرار دهد و تا كنون نيز موفقيتهاى شايان توجهى داشته است.